وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا و هر آئينه ما وحى كرديم إِلى مُوسى بموسى عليه السّلام يعنى وقتى كه فرعون از رويت معجزات متأثر نشد و در تعذيب بنى اسرائيل افزود ما گفتيم موسى عليه السلام را أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي آنكه به شب ببرد بندگان مرا از مصر و چون به كنار دريا رسند و لشكر فرعون از عقب بيايد باك مدار فَاضْرِبْ لَهُمْ پس فراگير براى ايشان طَرِيقاً راهى ابن عيسى فرمود كه بزن عصا تا سازيم براى ايشان راهى فِي الْبَحْرِ در دريا يَبَساً خشك كه آب و لاى نبود در ان لا تَخافُ نترسى دَرَكاً از دريافتن دشمن يعنى ايمن باش كه فرعونيان شما را درنيابند وَ لا تَخْشى و نترسى از غرقه شدن كه شما را به سلامت بگذرانيم پس موسى ع بامر الهى بنى اسرائيل را از مصر بيرون برد و ديگر روز قبطيان خبردار شدند اما در خانه هر يك از ايشان مصيبتى عظيم افتاد كه به خود درماندند روز ديگر لشكرها جمع شده فَأَتْبَعَهُمْ پس از پى درآمدند بنى اسرائيل را فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فرعون با لشكر خود و به كنار دريا رسيدند موسى عليه السلام با قوم خود گذشته بود فرعونيان نيز درآمدند فَغَشِيَهُمْ پس دريافت ايشان را مِنَ الْيَمِّ از دريا ما غَشِيَهُمْ آنچه دريافت ابهام از براى تفخيم مسند اليه است يعنى موجى دريافت ايشان را كه كس بكنه آن نرسد تا لفظى به ازاى وى وضع تواند كرد وَ أَضَلَّ فِرْعَوْنُ و گمراه كرد فرعون قَوْمَهُ گروه خود را در دين وَ ما هَدى و راه ننمود ايشان را هدايت فرعون تحكم است چه او مىگفت و ما اهديكم الا سبيل الرشاد و گفته‌اند فرعون قوم خود را در دريا گم كرد و خود نيز نجات نيافت يا بَنِي إِسْرائِيلَ اى فرزندان يعقوب قَدْ أَنْجَيْناكُمْ به درستى كه برهانيديم شما را مِنْ عَدُوِّكُمْ از دشمنان شما كه فرعون و قوم او بودند وَ واعَدْناكُمْ و وعده داديم پيغمبر شما را به جهت انزال توريت براى شما جانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ جانب راست كوه طور وَ نَزَّلْنا و فروفرستاديم عَلَيْكُمُ الْمَنَّ بر شما ترنجبين وَ السَّلْوى و مرغ بريان وقتى كه در تيه سرگردان بوديد و گفتيم كُلُوا بخوريد مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ از پاكيزه‌ها و حلاوتها كه شما را روزى كرده‌ايم وَ لا تَطْغَوْا و از حد درمگذريد فِيهِ در آن چيز يعنى ستم مكنيد و هر يك حصّه خود بگيريد يا ذخيره منهيد براى روز ديگر يا شكر فرومگذاريد كه شكر قيد نعمت موجود است و صيد نعمت مفقودست بيت شكر نعمت واجب آمد در خرد * نعمت حق شاكران را تا ابد شكر كن تا شادمانى در دو كون * ورنه بگشايد در خشم ابد و گفته‌اند قوّت آن نعمت را به معصيت صرف مكنيد كه اگر چنين كنيد فَيَحِلَّ پس فرود آيد عَلَيْكُمْ غَضَبِي بر شما خشم من وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ و هر كه فرود آيد برو غَضَبِي خشم من فَقَدْ هَوى پس بتحقيق در هاويه افتاد يا هلاك شد .